Ikigami
Onlangs werden we door uitgeverij Kana aangenaam verrast met een nieuwe manga. Niet zozeer vanwege de kwaliteit (dik in orde) maar omdat ons oog viel op een waarschuwing op de voorkant. Nou ja, achterkant dus.
De strip is vertaald, punt. Verder is het nog net zoals het bedoeld is in het land van herkomst. Japanners lezen van achter naar voren, en van rechts naar links. En dat is toch even wennen. Gelukkig gaat het na een paar pagina’s prima. Zeker als je gegrepen wordt door het uitstekende verhaal en snelle tekenwerk van Motoro Mase.
Ikigami is een reeks over een toekomstig Japan. Volgens de overheid is de bevolking verwend en figuurlijk in slaap gesukkeld. Om haar burgers weer te laten beseffen hoe goed ze het hebben, is de Welvaartsvrijwaringswet ingevoerd.
Ieder kind dat naar de basisschool gaat krijgt een injectie. Een op de duizend is voorzien van een dodelijke capsule. Deze vindt zijn weg naar het hart en explodeert rond het twintigste levensjaar op een vooraf automatisch bepaald moment. Een etmaal voordat dit gebeurt verstrekt de overheid een aankondiging van overlijden. In de volksmond: Ikigami.
Ambtenaar Hidekazu Fujimoto heeft de ondankbare taak om deze doodsverklaringen persoonlijk te overhandigen. Vanaf dat moment hebben de pechvogels nog vierentwintig uur te leven. Hoe ga je die doorbrengen? In serene rust, samen met je vrienden en familie? Of slaan de stoppen door en moeten er nog wat oude rekeningen worden vereffend…? Je straf staat toch al vast.
Mangaka Motoro Mase weet prikkelende science-fiction te verweven met persoonlijk, menselijk drama. Want: hoe ga je om met de dood? In de kenmerkende sneltreinvaart die onlosmakelijk aan manga verbonden is schotelt hij ons onmogelijke afwegingen en emotionele keuzes voor. Het grimmige, indrukwekkende artwork mag gerekend worden tot de betere manga en doet verlangen naar meer. Veel meer. Aanrader dus.
Auteur: Motoro Mase
Uitgever: Kana
224 pagina’s / €8,50
